Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
Reklama
RZESZÓW INFO
Reklama
WSPIERAJ NIEZALEŻNE MEDIA

Pożegnanie komendantki Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kobiet

Podziel się
Oceń

Pożegnanie komendantki Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kobiet
729x308
Maria Mirecka-Loryś zmarła w wieku 106 lat. Ceremonię pogrzebową zorganizował Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wraz z Instytutem Pamięci Narodowej. Podczas pogrzebu odczytano list od Prezydenta RP Andrzeja Dudy. W uroczystościach wzięli udział m.in wiceminister sprawiedliwości Marcin Warchoł, poseł na Sejm RP Krzysztof Bosak, Robert Winnicki. Byli obecni działacze Ruchu Narodowego z Podkarpacia m.in Tomasz Buczek.

Maria Mirecka od początku okupacji działała w narodowej konspiracji. Należała do ścisłego kierownictwa podziemia narodowego w Centralnym Okręgu Przemysłowym w latach 1939-45. W 1940 r. została komendantką Narodowej Organizacji Wojskowej Kobiet w powiecie niżańskim, później - całego NOWK Okręgu Rzeszowskiego. W tym czasie była kierownikiem sekcji kobiecej w Zarządzie Okręgu Rzeszowskiego SN i kurierką Komendy Głównej NOW. Po scaleniu NOW z AK awansowała na kapitana, kierowała Wojskową Służbą Kobiet w rzeszowskim Podokręgu Armii Krajowej. Wiosną 1945 r. została Komendantką Główną Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kobiet. 

Po wojnie wróciła na przerwane studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. 1 sierpnia 1945 r. została aresztowana w Nisku. Była więziona w Rzeszowie, Warszawie, Krakowie. 1 września 1945 r. na mocy amnestii została zwolniona. Z powodu niebezpieczeństwa ponownego aresztowania podała się za obywatelkę Luksemburga i w grudniu 1945 r. opuściła Polskę.

Dotarła do obozu II Korpusu gen. Władysława Andersa pod Ankoną. Tam poznała przyszłego męża, oficera rezerwy Henryka Lorysia. W październiku 1946 r. wyjechali do Anglii, a w styczniu 1952 r. - do USA. 

Mirecka-Loryś zaangażowała się tam w pracę w organizacjach polonijnych. Działała w Stronnictwie Narodowym i ZG Związku Polek w Ameryce oraz Krajowym Zarządzie Kongresu Polonii Amerykańskiej. Przez 32 lata była redaktorem „Głosu Polek”.

Do kraju wróciła w 2004 r. Została uhonorowana wieloma odznaczeniami, m.in.: Krzyżem Walecznych, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. W 2017 r. została laureatką nagrody honorowej IPN „Świadek Historii”. Oddział IPN w Rzeszowie wydał jej wspomnienia pt. „Przede wszystkim Polska. Zapiski amerykańskie z lat 1952-2010”.

Informacja i foto: Biuro Komunikacji i Promocji Ministerstwo Sprawiedliwości



Pożegnanie komendantki Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kobiet



 

 

 

 

Napisz komentarz

Komentarze

Reklama