Historyczne odsłonięcie muralu Żołnierzy Niezłomnych i pierwsze urodziny Strzelnicy "Dycha" [ZDJĘCIA]

Upamiętnienie bohaterów

Obchody rozpoczęły się oficjalnym powitaniem przybyłych gości, po czym organizator przybliżyli sylwetkę mjr. Józefa Rzepki oraz ideę powstania muralu. Następnie odbyły się wystąpienia Starosty Rzeszowskiego dr. Krzysztofa Jarosza, Dyrektora Oddziału IPN w Rzeszowie dr. hab. Dariusza Iwaneczki oraz zaproszonych gości. 

Kulminacyjnym punktem programu było uroczyste odsłonięcie muralu na budynku Strzelnicy Powiatowej Powiatu Rzeszowskiego „Dycha” im. mjr. Józefa Rzepki przy ul. Biznesowej 15 oraz chwila zadumy ku czci upamiętnionych bohaterów.

Biografie Żołnierzy Niezłomnych z IV Zarządu Głównego WiN

Ppłk Łukasz Ciepliński (ps. „Pług”, „Ostrowski”)

Urodził się w 1913 roku. Był żołnierzem kampanii wrześniowej, a następnie organizatorem konspiracji w ramach Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej na Rzeszowszczyźnie. Od stycznia 1947 roku stał na czele IV Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”, kierując ostatnią ogólnokrajową konspiracją antykomunistyczną. Został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa w listopadzie 1947 roku, a po brutalnym śledztwie skazany na karę śmierci i zamordowany 1 marca 1951 roku w więzieniu mokotowskim.

Mjr Józef Rzepka (ps. „Kryspin”, „Znicz”)

Urodził się w 1913 roku w Bratkowicach. Był oficerem Wojska Polskiego, uczestnikiem kampanii wrześniowej oraz żołnierzem ZWZ-AK. W konspiracji niepodległościowej pełnił funkcję prezesa Okręgu Rzeszów WiN, a w IV Zarządzie Głównym kierował wydziałem politycznym. Został aresztowany w 1947 roku, skazany na śmierć w tym samym procesie pokazowym i stracony 1 marca 1951 roku w Warszawie.

Mjr Mieczysław Kawalec (ps. „Żabski”, „Pszesław”)

Urodził się w 1916 roku w Trzcianie. Podczas II wojny światowej walczył w szeregach Armii Krajowej i działał w strukturach poakowskich. W IV Zarządzie Głównym Zrzeszenia WiN pełnił funkcję szefa Wydziału Informacji. Zatrzymany przez komunistyczne służby, przeszedł ciężkie śledztwo i został skazany na najwyższy wymiar kary. Zamordowano go strzałem w tył głowy 1 marca 1951 roku w więzieniu na Mokotowie.

Mjr Franciszek Błażej (ps. „Bogusław”, „Tadeusz”)

Urodził się w 1907 roku w Nosówce. Był oficerem Wojska Polskiego, w konspiracji aktywnego ZWZ-AK oraz dowódcą i organizatorem struktur opozycyjnych. W IV Zarządzie Głównym WiN kierował wydziałem propagandy, redagując prasę podziemną i walcząc z komunistyczną cenzurą oraz propagandą reżimu. Aresztowany, skazany na śmierć i stracony 1 marca 1951 roku w Warszawie.

Mjr Adam Lazarowicz (ps. „Klamra”, „Pomorski”)

Urodził się w 1902 roku. Uczestniczył w walkach o niepodległość Polski już od okresu I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, a w czasie II wojny światowej dowodził batalionem AK w Inspektoracie Mielec. Pełnił funkcję wiceprezesa IV Zarządu Głównego Zrzeszenia WiN. Został aresztowany w 1947 roku, skazany na śmierć w procesie pokazowym i zamordowany 1 marca 1951 roku w więzieniu mokotowskim.

Kpt. Józef Batory (ps. „Andrzej”, „Teodor”)

Urodził się w 1914 roku. Był żołnierzem września 1939 roku, konspiratorem ZWZ-AK na Rzeszowszczyźnie oraz żołnierzem Zrzeszenia WiN. W strukturach IV Zarządu Głównego kierował łącznością zewnętrzną, odpowiadając za bezpieczne kanały przerzutowe oraz komunikację międzyoddziałową. Został aresztowany przez UB, poddany torturom, skazany na karę śmierci i stracony 1 marca 1951 roku w Warszawie.

Por. Karol Chmiel (ps. „Grom”, „Zieleń”)

Urodził się w 1911 roku. Działał w konspiracji niepodległościowej jako oficer Armii Krajowej oraz działacz ruchu ludowego. W strukturach IV Zarządu Głównego Zrzeszenia WiN pełnił funkcję doradcy politycznego. Aresztowany przez komunistyczny aparat bezpieczeństwa, stanął przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Warszawie i został zamordowany wraz z pozostałymi członkami zarządu 1 marca 1951 roku.

Podsumowanie pierwszego roku działalności strzelnicy

Wydarzenie na rzeszowskiej strzelnicy połączono z podsumowaniem pierwszego roku jej działalności. Uczestnicy wspominali dotychczasowe osiągnięcia i rozwój obiektu, a całe uroczystości zakończyły się tradycyjnym urodzinowym tortem.