Brutalne pobicie ze skutkiem śmiertelnym. Jest prawomocny wyrok

Dramatyczne wydarzenia w pustostanie

Do zdarzenia doszło w nocy z 24 na 25 grudnia 2023 roku. Jak ustalił sąd, Bogdan K. wielokrotnie bił pokrzywdzoną – uderzał ją rękami, kopał, a także użył rozbitej szklanej butelki, tzw. „tulipana”. Kobieta doznała poważnych obrażeń, które doprowadziły do wstrząsu hipowolemicznego i w konsekwencji do jej śmierci.

Na miejscu obecny był również Łukasz K., który – mimo możliwości udzielenia pomocy – opuścił miejsce zdarzenia i nie zawiadomił służb ratunkowych ani organów ścigania.

Zmiana kwalifikacji prawnej przez sąd I instancji

Sąd Okręgowy w Rzeszowie nie podzielił pierwotnej kwalifikacji czynu jako zabójstwa. Uznał, że Bogdan K. działał z zamiarem ewentualnym spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, a nie bezpośrednim zamiarem zabójstwa.

W efekcie został skazany za przestępstwo z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 156 § 3 k.k., czyli spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu ze skutkiem śmiertelnym. Sąd wymierzył mu karę 17 lat pozbawienia wolności.

Dodatkowo zasądzono na rzecz córki zmarłej 20 000 zł tytułem zadośćuczynienia.

Odpowiedzialność za brak pomocy

Łukasz K. został uznany za winnego nieudzielenia pomocy osobie znajdującej się w stanie zagrożenia życia oraz niezawiadomienia organów ścigania o przestępstwie.

Sąd wskazał, że miał on realną możliwość wezwania pomocy bez narażania siebie na niebezpieczeństwo, jednak tego nie zrobił. W związku z tym został skazany na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Apelacje stron i decyzja sądu II instancji

Od wyroku odwołały się trzy strony: prokurator, obrońca Bogdana K. oraz pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego. Sprawa trafiła do Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie.

Rozprawa apelacyjna odbyła się 20 kwietnia 2026 roku. Po jej rozpoznaniu sąd utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, uznając go za prawidłowy zarówno pod względem ustaleń faktycznych, jak i zastosowanej kwalifikacji prawnej.

Jak podkreśliła rzeczniczka Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie, Ewa Preneta-Ambicka:

- Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniesionych apelacji. Zgromadzony materiał dowodowy został oceniony prawidłowo, a przyjęta kwalifikacja prawna odpowiada ustaleniom dotyczącym zamiaru sprawcy. W ocenie sądu, oskarżony przewidywał możliwość wystąpienia skutku śmiertelnego i godził się na niego, co uzasadnia przypisanie odpowiedzialności za czyn z art. 156 § 3 kodeksu karnego.

Wyrok Sądu Apelacyjnego jest prawomocny. Oznacza to, że sprawa – na tym etapie – została ostatecznie zakończona, a orzeczone kary podlegają wykonaniu.