To znaczące wyróżnienie nie tylko dla samej autorki, ale również dla Wydziału Budownictwa, Inżynierii Środowiska i Architektury oraz całej Politechniki Rzeszowskiej, potwierdzające wysoki poziom kształcenia przyszłych architektów w regionie. Praca powstała pod kierunkiem dr inż. arch. Magdaleny Szpytmy, a wsparcie merytoryczne w zakresie projektowania nowoczesnego systemu transportu zbiorowego zapewnił dr inż. Mateusz Szarata.
Studentka Politechniki Rzeszowskiej z wizją, która może odmienić centrum miasta
Śródmieście Rzeszowa może wyglądać inaczej – spokojniej, bardziej zielono i przyjaźnie dla pieszych. Taką wizję przedstawiła Luiza Żaczek, studentka architektury na Wydziale Budownictwa, Inżynierii Środowiska i Architektury Politechniki Rzeszowskiej. Jej praca inżynierska pt. „Miasto dla ludzi. Implementacja wytycznych SUMP w projekcie rewitalizacji Śródmieścia Rzeszowa” zdobyła 1. miejsce w Ogólnopolskim Konkursie Studenckim „Przestrzeń dla wszystkich” oraz 2. miejsce w konkursie „Potencjał rozwojowy przestrzeni województwa podkarpackiego”.
To nie tylko projekt akademicki – to gotowa, kompleksowa koncepcja zmian, która mogłaby realnie wpłynąć na jakość życia mieszkańców.
Miasto odzyskane dla pieszych
Nagrodzona praca odpowiada na jeden z najważniejszych problemów współczesnych miast średniej wielkości: dominację ruchu samochodowego w śródmieściu. Autorka oparła swoją koncepcję na założeniach zrównoważonej mobilności miejskiej (SUMP – Sustainable Urban Mobility Plan), proponując rozwiązania, które przywracają równowagę między transportem, przestrzenią publiczną a potrzebami mieszkańców.
Kluczowym elementem projektu jest przekształcenie al. Piłsudskiego – dziś pełniącej funkcję arterii tranzytowej – w ulicę miejską o lokalnym charakterze. Priorytet zyskaliby piesi, rowerzyści oraz transport zbiorowy. Szeroka, ruchliwa droga, która obecnie dzieli miasto, mogłaby stać się przestrzenią integrującą – z zielenią, miejscami do odpoczynku i bezpiecznymi przejściami.
To zmiana, która wykracza poza estetykę. To realne uspokojenie ruchu, poprawa bezpieczeństwa i jakości powietrza oraz stworzenie warunków do rozwoju lokalnych usług i przedsiębiorczości.
Rzeszowski „High Line” – zielony łącznik nad miastem
Jednym z najbardziej wyrazistych elementów koncepcji jest tzw. rzeszowski „High Line” – wyniesiona przestrzeń publiczna łącząca bulwary z centrum miasta. To zielony trakt pieszo-rekreacyjny inspirowany światowymi przykładami rewitalizacji infrastruktury poprzemysłowej, ale dostosowany do lokalnego kontekstu.
Projekt łączy estetykę industrialną z naturalną, tworząc wielofunkcyjną strefę aktywności i wypoczynku. To miejsce spacerów, spotkań, wydarzeń plenerowych – przestrzeń, która mogłaby stać się nowym symbolem miasta i atrakcją turystyczną, a jednocześnie codziennym szlakiem mieszkańców.
Nowe życie Koszar Kraińskiego
Trzecim filarem koncepcji jest rewitalizacja Koszar Kraińskiego. Opuszczony zespół zabytkowych budynków miałby zostać przekształcony w centrum integracji społecznej i kulturalnej. Dziedziniec stałby się otwartą przestrzenią wspólną, a wewnątrz powstałyby pracownie rzemieślnicze i artystyczne.
To przykład odpowiedzialnej architektury, która nie burzy, lecz adaptuje i nadaje nowe funkcje istniejącej tkance miejskiej. Projekt zakłada zachowanie historycznego charakteru miejsca, jednocześnie wprowadzając współczesne rozwiązania sprzyjające integracji i aktywności mieszkańców.
Uznanie ekspertów
Zdaniem jurorów konkursu „Przestrzeń dla wszystkich”, rozstrzygniętego na Politechnice Świętokrzyskiej, praca wyróżnia się dojrzałym podejściem do skali urbanistycznej oraz spełnia najwyższe standardy projektowania uniwersalnego – bez barier i wykluczeń. Z kolei 2. miejsce w konkursie organizowanym przez Departament Rozwoju Regionalnego Województwa Podkarpackiego potwierdza, że zaproponowane rozwiązania wpisują się w politykę przestrzenną regionu i ideę zrównoważonego rozwoju.
Gotowy scenariusz dla miasta
W czasach, gdy wiele debat o przyszłości miast kończy się na ogólnych deklaracjach, projekt Luizy Żaczek wyróżnia się konkretnością. To przemyślana, spójna wizja – oparta na analizach, realnych problemach komunikacyjnych i społecznych oraz na współczesnych standardach planowania mobilności.
Takie prace pokazują, że młodzi architekci nie tylko diagnozują problemy, ale proponują gotowe rozwiązania. W tym przypadku wystarczyłby jeden krok – decyzja o wdrożeniu.
Jeśli Rzeszów chce być miastem nowoczesnym, zrównoważonym i naprawdę przyjaznym ludziom, warto sięgnąć po pomysły, które już powstały. Bo czasem najlepsze scenariusze rozwoju leżą bliżej, niż się wydaje – na biurku zdolnej studentki.
Napisz komentarz
Komentarze