„Zostałam sama”. Sześć lat po narodzinach wcześniaka Ania wciąż wraca do tamtych chwil

Fotel do kangurowania dla najmniejszych pacjentów w Rzeszowie

Kliniczny Szpital Wojewódzki im. św. Jadwigi Królowej w Rzeszowie poinformował o kolejnym wsparciu ze strony Fundacji OliEdu. Tym razem do Kliniki Noworodków z Pododdziałem Intensywnej Terapii Noworodka przekazano fotel do kangurowania.

To sprzęt, który umożliwia rodzicom bliski kontakt z dzieckiem również wtedy, gdy jego stan zdrowia wymaga intensywnego leczenia i specjalistycznego nadzoru medycznego.

Kangurowanie, czyli bezpośredni kontakt skóra do skóry, pomaga budować więź między rodzicem a dzieckiem. Daje noworodkowi poczucie bezpieczeństwa, ciepło i bliskość, szczególnie ważne w pierwszych tygodniach życia.

Dla rodziców wcześniaków możliwość przytulenia dziecka i bycia przy nim ma ogromne znaczenie. Pobyt na oddziale intensywnej terapii noworodka to często trudny i pełen niepewności czas. Odpowiednie warunki do kangurowania pozwalają choć na chwilę zmniejszyć dystans dzielący rodziców od ich najmniejszych pociech.

Fundacja OliEdu i akcja #fioletowelove. Pomoc, która ma konkretny wymiar

Fundacja Edukacji Obywatelskiej OliEdu powstała w styczniu 2024 roku z inicjatywy rodziców wcześniaków. Jednym z jej najważniejszych przedsięwzięć jest ogólnopolska akcja edukacyjno-zdrowotna #fioletowelove, która łączy budowanie społecznej świadomości z konkretnym wsparciem dla najmłodszych pacjentów i oddziałów neonatologicznych.

Jej celem jest zwrócenie uwagi na potrzeby dzieci urodzonych przedwcześnie, ich rodziców oraz szpitali, w których rozpoczynają one swoją walkę o zdrowie. Fundacja zachęca do wspólnego działania, organizowania inicjatyw i angażowania lokalnych społeczności.

Wsparcie ma również bardzo konkretny wymiar. Dzięki zaangażowaniu darczyńców i uczestników akcji możliwe jest doposażanie oddziałów neonatologicznych w sprzęt medyczny oraz odpowiadanie na ich bieżące potrzeby.

Fundacja podkreśla, że wcześniaki i ich rodziny potrzebują systematycznej pomocy. Nie chodzi wyłącznie o jednorazowe gesty, ale o budowanie społecznej świadomości i solidarności z osobami, które od pierwszych dni życia mierzą się z wyjątkowo trudnymi wyzwaniami.

Podkarpackie szkoły i przedszkola włączają się w pomoc

W tegoroczną odsłonę #fioletowelove zaangażowały się placówki edukacyjne z całej Polski. Fundacja OliEdu poinformowała, że również z województwa podkarpackiego zgłosiło się wiele szkół i przedszkoli.

W tym roku inicjatywa obejmuje także wsparcie Wielospecjalistycznego Szpitala Wojewódzkiego w Rzeszowie. To przykład tego, jak działania podejmowane przez lokalne społeczności mogą przekładać się na realną pomoc dla najmłodszych pacjentów.

Fundacja zachęca mieszkańców, samorządy, instytucje oraz placówki edukacyjne do włączania się w akcję poprzez udział w organizowanych inicjatywach, przekazywanie darowizn i nagłaśnianie przedsięwzięcia w mediach społecznościowych.

Ale wcześniactwo to nie tylko medyczne procedury, sprzęt i szpitalne sale. To także doświadczenie rodziców, którzy często przez wiele tygodni żyją w strachu o swoje dziecko. A kiedy mały pacjent w końcu wraca do domu, nie zawsze kończą się problemy i trudne emocje. To wtedy, tak naprawdę, zaczyna się prawdziwe życie: z dziećmi, pracą, codziennymi obowiązkami, czy trudnościami.

„Zostałam sama”. Sześć lat po narodzinach wcześniaka Ania wciąż wraca do tamtych chwil

Wojtek przyszedł na świat w niespełna 32. tygodniu ciąży. Do ukończenia 32 tygodni zabrakło mu dwóch dni. Przez pierwszy miesiąc życia pozostawał w szpitalu. Jego mama, Ania, również zmagała się z problemami zdrowotnymi po cesarskim cięciu.

W domu czekała na nią starsza córka. Rozłąka z dziećmi, niepewność i świadomość, że syn nadal przebywa w szpitalu, były dla niej ogromnym obciążeniem.

Ania opowiada, że po wyjściu ze szpitala nie otrzymała szczególnego wsparcia psychologicznego ani rozbudowanych wskazówek dotyczących tego, na co powinna zwracać uwagę w rozwoju wcześniaka.

– Przy wyjściu ze szpitala dostałam taką teczkę. W niej kilka ulotek i właściwie nic szczególnego – wspomina mieszkanka podrzeszowskiej miejscowości.

Wojtek rozwijał się dobrze. Nie ma niepełnosprawności intelektualnej. Jest nieco mniejszy od pozostałych dzieci w grupie przedszkolnej, ale nigdy nie był traktowany inaczej z powodu wcześniejszego przyjścia na świat.

– Właściwie to po wyjściu ze szpitala, oprócz kilku badań u okulisty, nic szczególnego się w tym kierunku nie działo – opowiada Ania.

Dla jej syna historia wcześniactwa nie wiązała się z późniejszymi poważnymi problemami rozwojowymi. Dla niej samej tamten czas okazał się jednak doświadczeniem, z którym do dziś nie potrafi w pełni się uporać.

– A później to właściwie tak. Zostałam sama. Myślałam, że mam już temat przepracowany, a jednak nie. Siedzę i płaczę. Zawsze w listopadzie wraca to dziwne uczucie – wyznaje.

Wojtek ma dziś prawie sześć lat. Ania z wdzięcznością mówi o opiece, jaką otrzymał jej syn w szpitalu. Nie ukrywa jednak, że sama również potrzebowała wtedy pomocy. Nie tylko informacji dotyczących zdrowia dziecka, ale przede wszystkim wsparcia psychologicznego.

– To ja potrzebowałam wtedy wsparcia. Dziś, po sześciu latach, dalej nie umiem mówić o tym ze spokojem. Tęskniłam okropnie za córką. Wiedziałam, że Wojtek jest pod dobrą opieką – mówi.

Szczególnie mocno zapamiętała moment, w którym sama opuściła szpital, podczas gdy jej syn nadal musiał w nim pozostać.

– Wyszłam ze szpitala tydzień przed nim. On wyszedł dzień przed Wigilią. I skończyła się opieka nade mną. Przyszła codzienność – wspomina.

Pandemia, strach i niepewność. Tata Wojtka też przeżywał trudne chwile

Niepokój towarzyszył również tacie chłopca. Jak wspomina Ania, bardziej obawiał się o jej zdrowie. Pandemia utrudniała mu uzyskiwanie informacji o jej stanie. Wiedział natomiast, że Wojtek jest w szpitalu pod dobrą opieką.

Po powrocie do domu Ania była już na tyle sprawna fizycznie, że mogła spokojnie zajmować się dziećmi. Nie oznaczało to jednak, że psychicznie uporała się z wydarzeniami z 2020 roku.

– Myślę, że jeszcze nie raz myśli o tamtych wydarzeniach będą wywoływać u mnie łzy. Łzy żalu i smutku, że do tej pory nie było dla mnie odpowiedniego wsparcia. Cieszę się z tego, że Wojtek jest zdrowy. On wiedział, co robi, wychodząc wcześniej. Mam żal, że ja nie miałam odpowiedniego wsparcia psychicznego po powrocie do domu – mówi Ania.

Jej historia pokazuje, że wcześniactwo jest doświadczeniem całej rodziny. Nawet jeśli dziecko rozwija się prawidłowo i nie wymaga później szczególnego leczenia, emocje rodziców nie zawsze znikają wraz z zakończeniem hospitalizacji.

Czasem to właśnie po powrocie do domu pojawia się poczucie osamotnienia. Kończy się szpitalna opieka, trzeba wrócić do codziennych obowiązków, zająć się pozostałymi dziećmi i odnaleźć w nowej rzeczywistości. Rodzice również potrzebują wtedy rozmowy, zrozumienia i profesjonalnej pomocy.

Misja Fundacji OliEdu. Wsparcie nie tylko dla wcześniaków

Fundacja OliEdu działa w obszarze edukacji i zdrowia, a także przeciwdziałania przemocy rówieśniczej. Realizuje inicjatywy wspierające dzieci, młodzież i rodziny, których celem jest budowanie bardziej świadomego i bezpiecznego społeczeństwa. Prowadzi również działania związane z przeciwdziałaniem przemocy rówieśniczej, w tym na rzecz Ministerstwa Edukacji Narodowej.

Akcja #fioletowelove wpisuje się w tę misję. Pokazuje, że troska o dzieci zaczyna się od dostrzegania ich potrzeb, również tych najmniejszych pacjentów, którzy od pierwszych chwil życia potrzebują szczególnej opieki.

Fundacja zachęca do włączania się w akcję i nagłaśniania jej idei. Każde udostępnienie pomaga dotrzeć do kolejnych osób, instytucji, szkół, przedszkoli i lokalnych społeczności. Organizatorzy wierzą, że wspólne zaangażowanie samorządów, instytucji i mieszkańców pozwoli szerzej mówić o wcześniactwie, uwrażliwiać na potrzeby wcześniaków i ich rodzin oraz budować społeczną solidarność.

Działania fundacji wsparli już m.in. dziennikarz TVN Bartek Jędrzejak, aktorka Magdalena Walach i piosenkarka Magda Steczkowska.

Światowy Dzień Wcześniaka. O potrzebach najmniejszych trzeba mówić przez cały rok

15 listopada obchodzony jest Światowy Dzień Wcześniaka. To okazja, by przypomnieć o dzieciach, które przyszły na świat przedwcześnie, o ich walce o zdrowie i życie, ale także o rodzinach, które przechodzą przez ten trudny czas razem z nimi.

Ważną rolę odgrywają lekarze, pielęgniarki, odpowiednie wyposażenie szpitali, ale również miłość, obecność i wytrwałość rodziców. Historia Ani przypomina jednak, że opieka nad rodziną nie powinna kończyć się w dniu wypisu dziecka ze szpitala.

Akcja #fioletowelove ma sprawić, by o potrzebach wcześniaków mówiło się nie tylko od święta. Bo dla najmniejszych pacjentów i ich rodziców wsparcie potrzebne jest każdego dnia.